24 maart 2022, dag 4

Psalm 68 vers 14

Uw God, o Isrel, heeft de kracht

Door Zijn bevel u toegebracht.

O God, schraag dat vermogen;

Versterk, hetgeen Gij hebt gewrocht,

En laat Uw hulp, door ons verzocht,

Uw volk voortaan verhogen.

Dan passen, Uwen naam ter eer,

Om Uwes tempels wil, o HEER,

De vorsten op Uw wenken;

Zij zullen U van allen kant;

Zelfs uit het allerverste land,

Vereren met geschenken.

Tekst van de dag:

Wees dan niet bezorgd over de dag van morgen, want de dag van morgen zal voor zichzelf zorgen; elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad.

Mattheüs 6:34 HSV

Vannacht werden we opgeschrikt door een erg doordringend en hard geluid (en Nelissa dacht dat ze een 🐀 in haar tent had maar dat was het klittenband van de tent dat over de grond schuurde🤦🏼‍♀️). Hans en Henk hebben niks gehoord maar de andere drie wel. Het geluid was overal om ons heen, kon langzaam opbouwen en weer afbouwen qua geluid, maar kon er ook ineens zijn. We hebben geen idee wat dit geweest kan zijn. We zijn daarna weer zo goed en zo kwaad als dat ging weer in slaap gevallen. Er komt veel vraag naar hoe goed we kunnen slapen hier. In de vrachtwagen word er prima geslapen, in de tenten daarentegen bibbert William bijna zijn slaapzak uit. Thijs slaapt prima en Nelissa drijft bijna Dr slaapzak uit omdat ze 2 kokendhete kruiken in haar slaapzak stopt. Ze heeft zichzelf beloofd dat ze het nooit meer zo koud zal krijgen als tijdens een bivak met haar klas in de achtertuin van een klasgenoot. Het is hier s'nachts wel koud, ongeveer rond de -1 tot -8(🤯) graden. Verder krijgen we ook de vraag hoe het zit met de psalm en de tekst van de dag die we noemen in de blog. In de avonddienst van GerGem Berkenwoude zongen we deze liturgie, en elke psalm die we die avond gezongen hebben paste zo mooi bij de situatie hier, dat we een tekst van de dag en een psalm van de dag hebben. De tekst van de dag krijgt Nelissa elke dag van een Bijbelapp. S'ochtends werden we prettig gewekt rond half 7 door Thijs en William die keihard "ik wil zingen van mijn Heiland" stonden te zingen. Om 7 uur stonden de eerste mensen alweer aan de tent. Als ontbijt maakten we pannenkoeken met als beleg jam, poedersuiker of stroop (naast de stroop die we hadden meegenomen kregen we hier nog een fles Maple syrup van een Amerikaan, hij zei dat het voor de kids lekkerder was omdat het zoeter zou zijn). Ook hadden we scrambled egg met bacon. 

Deze ochtend werden we allemaal erg geraakt door een meisje dat voor een dixi stond te wachten, met Dr handjes in dr zakken (zie foto). Ondanks dat de sfeer hier heel vredig en rustig is, en we ons misschien afsluiten voor het leed rondom ons, zijn het de kinderen die ons elke keer weer opnieuw laten beseffen dat er wel degelijk wat aan de hand is hier. Vooral de kleinste kinderen die huilend in de buggy zitten of rond hun moeder hangen, of zoals dit meisje stilletjes voor een dixi staan. 

We waren druk bezig met het uitdelen van het ontbijt toen er een ventje van een jaar of 8 samen met zijn moeder om wat eten kwam. Nelissa was op dit moment bezig met het ontbijt. En we hadden net twee toilettasjes met tandenborstel, tandpasta en shampoo gekregen voor een jongen en een meisje. Nelissa gaf hem een toilettasje met inhoud en hij en zijn moeder waren er zo ontzettend blij mee! Het mannetje vroeg ineens "what is your name?" Nelissa zei haar naam en vroeg toen zijn naam, hij zei zijn naam en leek tevreden met de situatie. Ondertussen was zijn pannenkoek klaar en stonden ze op het punt om weg te gaan, toen hij ineens het armbandje wat hij om had af deed en aan Nelissa gaf. We wisten niet zo goed hoe we moesten reageren en gaven het ventje ons liefste gezicht en wat extra chocolaatjes. 

S' middags maakten we broodjes met worst en goulashsoep, wat erg in de smaak viel hier, en S'avonds hadden we aardappelschijfjes met worst en ui, waar we aardappelsalade en koolsalade bij serveerden. Dit schijnt een typisch oostbloks gerecht te zijn en ook dit viel zeker in de smaak.

Smiddags, bij de dagelijkse leging en schoonmaak van de dixi's fixten we onze eigen dixi schoon en wel, inclusief  hangslot. We hadden erg veel lol tijdens het fixen van de dixi omdat we elkaar maar half begrepen en echt met handen en voeten ons ding duidelijk moesten maken. Ook kregen we vandaag weer heel veel eten zoals snoepjes, knijpfruit, gesneden fruit, chocola en ook kregen we te horen dat als we iets nodig hadden aan eten dat we de politie en brandweer hier konden inschakelen. Die zijn namelijk verantwoordelijk voor het buitenterrein. Dit was ook wel nodig want we kregen te horen dat er 5000 vluchtelingen aan de grens stonden waarvan een deel hierheen zou komen. We merkten dat ook aan de bussen die steeds voller aankwamen. S'avonds spraken we nog met een jongen en een meisje die zelf waren gevlucht uit Lviv en nu hier voor hun eigen mensen vrijwilligerswerk deden! Ook kwamen savonds laat onze eigen hulptroepen aan. Jona, Eduard en Eline we zijn ontzettend blij met jullie hulp en kunnen jullie goed gebruiken! 

Rond half 8 was het eten voor de dag uitgedeeld en maakten we alles weer schoon. Daarna hebben we met z'n allen gedronken en hield een vrouw genaamd Debbie, uit Nederland ons gezelschap. Zij is onchristelijk en weet weinig van het geloof maar we hebben een ontzettend fijn gesprek gehad met elkaar. Zij werkt hier ook als vrijwilliger en pendelt onder andere vluchtelingen heen en weer naar het station. Nadat onze hulptroepen waren geland zijn we naar bed gegaan. Het mocht weer een gezegende dag zijn! Dit mogen we ook elke dag weer weten en ervaren. God is zo goed en voorziet ons echt in alles! 

Nou dit was m dan weer voor vandaag, morgen zijn we er weer met een nieuwe blog!!